YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9525 E.  ,  2024/1873 K.
"İçtihat Metni"

...
...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/284 E., 2015/232 K.
ŞİKAYETÇİLER : ..., ...
MAĞDURELER : ..., ...
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin kanuni süresinden sonra yapılmasına ve hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında mağdureler ...,... 'a karşı (iki kez) çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/232 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a) Mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b) Mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

(Sanık hakkında mağdurlar ..., ...ve ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de sanığın bu suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiş ve bu kararların temyiz edilmediği anlaşılmıştır.)

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği
Mahkumiyet kararı verilmesi için somut delil bulunmadığına, kararın eksik inceleme ile verildiğine, mağdurelerin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, bir suç işlediği iddiasıyla yargılanan kimse hakkında mahkûmiyet kararının verilebilmesi için, o kimsenin o suçu işlediğinin yüzde yüz oranında kesin olması, ispatlanmış bulunması gerektiğine, her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanığın savunmalarının istikrarlı olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mahkemece sanığın mağdurelerin öğretmeni olması ve bunun sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılmış ise de sanık hakkında eğitici, öğretici sıfatından dolayı temel cezadan artırım yapılması gerektiği anlaşılmış olup bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/232 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.

...