YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9335 E.  ,  2023/7731 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/9 E., 2015/38 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alaca Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2014 tarihli ve 2014/73 Esas sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Alaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/43 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.04.2019 tarihli ve 14-2015/373520 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu tehdit eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 4 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin tehdit suçu yönünden 04.06.2014 tarihli sorgu, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden 16.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar 4 yıllık ve 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan gerekçelerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.