YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9270 E.  ,  2023/6591 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/152 E., 2015/226 K.
SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2015 tarihli ve 2015/2207 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/152 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafileri Temyiz İsteğinde
Özetle; kararın usul ve esasa aykırı olduğunu, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu ve beyanlarını doğrulayan somut delilin olmadığını, mağdurenin sosyal medya hesabında yaşını on sekiz olarak yazdığı, çalıştığı yer sahibine, iş arkadaşına ve erkek arkadaşına da yaşını on sekiz olarak söylediğini, herkese yaşını on sekiz olarak söyleyen mağdurenin yaşı konusunda sanığın hataya düştüğünü, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini, takdiri indirimin uygulanmamasının da hukuk aykırı olduğunu, sanığa ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mağdurenin kendi rızasıyla gittiğini, suçun unsurlarının bulunmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekili Temyiz İsteğinde
Özetle; sanığın mağdureye içki içirerek merkezden uzakta otele götürdüğünü, burada kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu, sanığın mağdurenin gerçek yaşını bildiğini, alkol verilerek iradesi yok edilen birinin rızasından bahsedilemeyeceğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince; ''Sanık ...'nin katılan mağdur ...'e yönelik suç tarihi itibari ile tüm dosya kapsamındaki deliller,beyanlar ile katılan mağdurun suç tarihinden 1 yıl sonra düzenlenen 17 yaş ile uyumlu kemik yaşına ilişkin kurul raporu ve sanık ile aralarındaki önceye ve tanışıklığa dayalı ilişki kapsamında fiziki görüntüsü ve gelişimi dikkate alınarak suç tarihi itibarı ile katılan mağdurun 15 yaşından küçük olmadığı hususunda sanığın 5237 sayılı TCK.nın 30.maddesinde düzenlenen kaçınılmaz bir hataya düştüğünün kabulü ile eyleminin 15 yaşından küçük mağdura karşı kabul edilse bu yaşta rızanın geçersizliği nedeni ile 5237 sayılı TCK.nın 109.maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı ancak katılan mağdurun yaşı hususundaki düştüğü hatanın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 234/3 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu anlaşılmakla ve bu şekildeki suçu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 234/3 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç işleme kastının yoğunluğu, amaç ve saiki ile fiilin özellikleri dikkate alınarak'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Mağdure hakkında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından oluşturulup içerisinde radyoloji uzmanı bulunmayan heyetçe tanzim edilen 21.07.2015 günlü raporun hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından, suçların oluşumuna ve nitelenmesine etkisi bakımından mağdurenin anılan rapora esas alınan kemik grafileri temin edilerek içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorulmak suretiyle suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/152 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.