YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9252 E.  ,  2024/2749 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/302 E., 2015/226 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kovuşturma aşamasında mağdurenin velisi olan annesi ...'nin 30.12.2014 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararı ile sanığın 08.11.2014 tarihinde mağdureden su istediği, mağdurenin suyu getirmesi üzerine onu kucağına oturttuğu, bu sırada sanığın üzerinde boxer tabir edilen kilot bulunduğu, sanığın mağdureyi kucağına oturttuğu, mağdureyi öptüğü, mağdurenin bacak arasını ve göğüslerini ellediği, sanığın bu olaydan yaklaşık 2 yıl kadar önce yine aynı şekilde mağdureyi kucağına oturttuğu, kıyafetlerini çıkarmadan mağdurenin cinsel organını ve göğüslerini ellediği, dudaklarından öptüğü şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdurenin annesi ile sanık arasında duygusal ve fiziksel yakınlaşma olduğuna, sanığın davada bu husustan bahsetmediğine, ancak bu yakınlaşma nedeniyle mağdurenin annesinin iftira atma olasılığının araştırılmasına, ilk olaya ilişkin şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığa ceza verilmemesine, sanığın eylemi gerçekleştirdiği kabul edilse dahi sarkıntılık düzeyinde kaldığının kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Kovuşturma aşamasında mağdurenin velisi olan annesi ...'nin 30.12.2014 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması karşısında, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.