YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9193 E.  ,  2024/2371 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/264 E., 2015/240 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında katılan mağdur ...'e yönelik popo kısmına dokunma suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu, katılan mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli ve 2013/264 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, katılan mağdur ...'e yönelik suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine, sanığın cinsel organını katılan mağdur ...'in popo kısmına sürttüğünün kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği
Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Katılan mağdurların soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, adli muayene raporlarında da herhangi bir bulguya rastlanılmadığına, katılan mağdurların eve geç gelmelerinden ötürü annelerinden korkmaları sebebiyle asılsız isnatlarda bulunduklarına, tanıkların beyanlarının savunmayı destekler mahiyette olduğuna, aksinin kabulü halinde eylemin cinsel taciz olarak kabulü ile sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, katılan mağdur ...'e yönelik eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli ve 2013/264 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2024 tarihinde karar verildi.