YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9063 E.  ,  2024/2871 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/104 E., 2015/244 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, suç tarihinde yurttan kaçan mağdureyi öperek çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca açılan ve İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2014 tarihli ve 2014/92 Esas, 2014533 Karar sayılı görevsizlik kararı sonrasında ortaya çıkan görev uyuşmazlığının giderilmesine müteakip gönderilen dosyaya ilişkin kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sabit görülmediğinden de 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz İsteği
Usul ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek, çelişen mağdure beyanı dışında atılı suçu işlediğine dair başkaca delil bulunmayan sanığa verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğu ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, yurttan kaçan ve kayıp şahıs olarak arandığı olaya dair bilgisine başvurulduğunda iki gece bir gündüz dışarıda kaldığı süre boyunca kimsenin cinsel saldırısına ve tacizine maruz kalmadığını beyanla, gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında şikayetçi olmadığını belirten mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, 04.09.2013 tarihli tutanak içeriği, savunma ile mağdurenin annesinin anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın iddianame konusu eylemi gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararına kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03. 2024 tarihinde karar verildi.