YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9049 E.  ,  2024/496 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/195 E., 2015/141 K.
KATILAN MAĞDURE : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

SSÇ müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli, 2012/195 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile, SSÇ'nin katılan mağdureye cinsel ilişkide çekilmiş videosunu arkadaşlarına göstereceği şantajıyla zorla farklı tarihlerde vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 ncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 9 yıl hapis 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.04.2019 tarihli ve 14-2015/344571 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. SSÇ Müdafiin Temyiz İsteği
Katılan mağdurenin asılsız itham ve soyut beyanları dışında dosyada somut delil bulunmadığına, SSÇ ile mağdurenin rıza dahilinde ilişkiye girdiğine, katılan mağdurenin bir çok kişiyle birlikte olması nedeniyle SSÇ ile yaşadığı birliktelikten dolayı ruh sağlığının bozulmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekili Temyiz İsteği
Beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyet hükümlerinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçu Yönünden
1. SSÇ'nin yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin sorgu tarihi olan 29.01.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentte belirtilen nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

C. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna yönelik 24.02.2014 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen raporun dosya içeriğine göre yetersiz olduğu anlaşılmakla katılan mağdure anlatımlarında, SSÇ'den ayrı olarak ifadesinde belirttiği kişilerle cinsel birliktelik yaşadığının beyan etmesi karşısında, katılan mağdurenin beyanında geçen kişiler haklarında varsa açılmış soruşturma ve dava dosyalarının, dava dosyası arasına getirtilerek, katılan mağdurenin suç tarihinde maruz kaldığı cinsel istismar eylemler nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, bozulmuş ise ruh sağlığındaki bozulmanın hangi eylemden kaynaklandığı, SSÇ'nin eylemlerinden dolayı ruh sağlığının ayrıca bozulup bozulmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor alınıp, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Üst Kurulundan bu konuda görüş alındıktan sonra SSÇ hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbiki hususuna karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile anılan maddenin uygulanmasına dair değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıdaki bentte belirtilen nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli, 2012/195 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli, 2012/195 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli, 2012/195 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.

...