YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8794 E.  ,  2024/1888 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/368 E., 2015/255 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın mağdurenin kıyafetlerini çıkararak vajinal bölgesinden öpmek ve cinsel organını mağdurenin vajinal bölgesine sürtmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz isteği
Eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurenin aşamalarda çelişki içeren beyanlarına itibar edildiğine, mahkeme kabulüne göre usule aykırı olarak suçsuz olduğunu ispat yükünün sanığa yükletildiğine, dosya kapsamında mevcut bulunan raporların çelişkili olduğuna, iddia edilen olay tarihi ile şikayet tarihi arasında uzun bir zaman olduğuna, mağdure çocuğun annesi katılan tarafından yönlendirildiğine ve mahkemece dinlenilmesi elzem olan tanıkların bilgi ve görgüsüne başvurulmayarak sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin aşamalardaki beyanı, sanığın inkara dayalı savunması, 15.03.2014 tarihli muayene rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut ve başka delille desteklenmeyen beyanı dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli, 2014/368 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.

...