YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8756 E.  ,  2024/3753 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/20 E., 2015/126 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun ( 5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılamasında mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucu, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdureyi öptüğüne dair delil bulunmadığına, eylemin cinsel taciz derecesinde kaldığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın telefonunda teknik inceleme yapılmadan, olay yerinde keşif yapılmadan ve mağdurenin kemik yaşı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdurenin gerçek yaşının sanık tarafından bilinemeyeceğine, mağdurenin zorunlu vekilinin katılmadığı temyize konu kararın verildiği 30.06.2015 tarihli 3. celsede 5271 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesine aykırı davranıldığına, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Katılan mağdure beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile mağdurenin, sınıfta başbaşa kaldıkları sırada önce mağdurenin sanığı yanağından öpmesi, sonrasında sanığın mağdureye sarılarak yanaklarından öpmek suretiyle karşılık vermesi şeklinde ani, kısa süreli ve kesintili şekilde gerçekleşen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanık ...'ın öğrencisi olan mağdureye yönelik cinsel istismar eylemleri nedeniyle hüküm kurulurken şartları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.