YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8645 E.  ,  2023/6949 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/215 E. 2015/298 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/215 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, suça sürüklenen çocuk ile katılan mağdurenin (mağdure) sevgili oldukları, 2014 yılı Haziran veya Temmuz aylarında tarihi tam olarak tespit edilemeyen bir günde parkta buluşup bir süre oturduktan sonra mezarlığın karşısında bulunan ormanlık alana gittikleri, burada suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yanaklarını ve dudaklarını öpmeye başladığı, ardından mağdurenin giysilerini çıkarttığı, bu sırada mağdurenin bağırarak ve suça sürüklenen çocuğa tokat atarak engel olmaya çalıştığı, buna rağmen suça sürüklenen çocuğun eylemlerine devam ederek mağdure ile vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği iddiası ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun aşamalarında suçlamaları ısrarlı bir şekilde reddetmesi, mağdurenin suçlamaya konu eylemleri ifade ederken, belirli bir zaman, mekan ve olayın oluş tarzına ilişkin somut beyanlarda bulunmayıp, genel geçer ifadelerle, suça sürüklenen çocuğun kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini beyan ettiği, ayrıca aşamalarda birbiriyle çelişkili beyanlarda bulunduğu, başka bir kimse ile cinsel ilişkisi olmadığını beyan ettiği, soruşturma aşamasında mahkeme kararı ile mağdurenin hamileliğinin sonlandırıldığı, aldırılan Adli Tıp raporu ile mağdureden alınan fetus örneği üzerinde yapılan incelemede, fetusun babasının, hakkında işlediği suçun farik ve mümeyyizi olmadığı anlaşılan mağdurenin kardeşi olduğunun, suça sürüklenen çocuk olmadığının tespit edildiği, beyanları alınan tanıkların da görgüye dayalı eylem varlığını belirtir beyanlarının olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun müsnet suçları işlediğine dair, savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır evrensel ceza yargılaması ilkesi de nazara alınarak ayrı ayrı beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/215 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurenin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.