YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8588 E.  ,  2023/6283 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/62 E., 2015/125 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2015/62 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdurenin ve ailesinin sanığın daha önce yargılanıp beraat ettiği dosyanın mağdurunun ailesinin kiracısı olduğuna, sanığa iftira atıldığına, katılan mağdure ve katılan ...'ın beyanlarının çelişkili olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sarkıntılık sayılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece katılan mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin birbiriyle tutarlı olması, katılan mağdure ve ailesiyle sanık arasında önceye dayalı bir husumet bulunmaması, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılanların komşusu olduğu, suç tarihinde evine doğru yürürken katılan mağdure ile sokak üzerindeki merdivenlerde karşılaştıkları, sanığın katılan mağdurenin yanına yaklaşarak halini hatırını sormak bahanesiyle konuşmaya başladığı, daha sonra katılan mağdurenin sırtını sıvazlayarak elini yavaşça aşağıya doğru indirip katılan mağdurenin kalçalarına dokunduğu, akabinde bayılıyormuş gibi yapıp katılan mağdurenin elini tuttuğu, katılan mağdurenin bu durumdan rahatsız olup elini çekmek istediği, sanığın bir süre daha katılan mağdurenin elini tutup daha sonra bıraktığı anlaşılmış, sanığın önce katılan mağdurenin sırtını okşayıp daha sonra kalçasına dokunması , akabinde ise elini tutması anlık bir hareket olmayıp eylemin sarkıntılık boyutunu aştığı dikkate alınarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Mahkemece "sanığın önce mağdurenin sırtını okşayıp daha sonra kalçasına dokunduğu, akabinde ise elini tuttuğu dikkate alındığın eylemin anlık bir hareket olmayıp sarkıntılık boyutunu aştığı" şeklindeki gerekçeyle karar verilmişse de; Mahkemece kabul edildiği gibi eylemin sırt okşayıp kalçaya dokunma ve elini tutma şeklinde gerçekleştiği, bu eylemlerin kısa süreli olduğu ve bunun dışında katılan mağdure ile birlikte olduğu süre içerisinde sanığın başkaca bir eyleminin bulunmadığı nazara alındığında eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde Mahkemece sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2015/62 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.