YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8530 E.  ,  2024/3017 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/373 E., 2015/170 K.
SUÇLAR : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2015 tarihli 2014/373 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan mağdurenin sütyenini ve kazağını yukarı çekerek göğüslerine ellediğini ve cinsel organını tuttuğu kabul edilerek cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onama görüşlü tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sübuta, mağdurenin mental reterdasyonu nedeniyle zaman zaman yalan söyleyebildiğinin alınan raporda belirtildiğine ve beyanlarının ezberletilmiş olduğuna, savunmayı destekler tanık beyanları bulunduğuna, tanık Meryem'in yönlendirme sonucu beyan verdiğine, mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına, hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III.GEREKÇE
Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.06.2014 tarihli raporunda katılan mağdurenin klinik olarak "orta derecede zeka geriliği" bulunduğu anlaşılmakla; 30.05.2014 tarihinde maruz kaldığı iddia edilen cinsel saldırı fiiline karşı beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezada artırım yapılmış ise de söz konusu raporun tek hekim tarafından düzenlenip, içeriği itibarıyla da yetersiz olması nedeniyle mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek zeka geriliği nedeniyle kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2015 tarihli 2014/373 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.