YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8454 E.  ,  2023/3634 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli, 2015/81 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği
Katılanın aşamalardaki beyanlarının alınan doktor raporuyla da uyumlu olduğu, olayın intikal şekli de gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde hemşire olarak görev yaptığı, olay tarihinden 10 ay önce internet ortamında sanıkla tanıştığı, akabinde yüzyüze görüştükleri, aralarında duygusal ilişkinin başladığı, evlenme planları yaptıkları, bu süreçte sanığın nasıl olsa evleneceğiz diyerek katılan ile rızaen ilişkiye girdiği, bilahare aralarında sorun oluştuğu, bu süreçte birkaç kez ayrılık yaşadıkları, 27.10.2013 tarihinde buluştuklarında sanığın katılanı evine götürdüğü, birlikte olma isteğini dile getirdiği, katılanın buna rıza göstermediği, bunun üzerine sanığın katılana zor kullanarak onunla cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; sanığın aksi kanıtlanamayan savunmaları, katılan ve sanığın duygusal arkadaşlıklarının niteliği, süresi ve bu süreçteki rızaya dayalı cinselliğe ilişkin beyanları dikkate alındığında, katılanın sonradan zorla cinsel birlikteliğe ilişkin iddiasını taraflar arasında evlenmenin gerçekleşmemesi nedeniyle gündeme getirdiği, sanığın katılana yönelik cinsel birliktelik için zor kullandığının sübuta ermediği, birlikteliğin rızaya dayalı olduğunun aksinin ispatlanmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli, 2015/81 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.