YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8374 E.  ,  2024/1894 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/270 E., 2015/174 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğiinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında mağdur ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; mağdur ...'e karşı ise çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/270 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağdur ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi lehe kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi lehe kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Haklı savunmayı belgeleyen meşru delillerin dikkate alınmadığına, mağdurların çocukça kin ve nefret saiki ile kendi dünyalarında kurguladığı beyanlarla sanığı suçladıklarına, bu durum dikkate alınarak usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın araba sürmeyi öğrettiği mağdurlardan ...'e karşı farklı tarihlerde iki defa; mağdur ...'e karşı ise bir defa pantolon üzerinden cinsel organ okşama şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili olarak gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca temel cezaların belirlenmesi gerekirken sarkıntılığın aşıldığı şeklindeki yanılgılı değerlendirmeyle 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının lehe olduğu kabul edilerek kurulan hükümlerde; sanık hakkında temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle Kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek inceleme yapılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suç vasıflarına yönelik eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/270 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.

...