YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8317 E.  ,  2024/1666 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/91 E., 2015/11 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama, kısmi bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve katılan mağdure vekilince yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz

isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarih, 2014/91 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararı ile; 07.08.2013 tarihinde mağdureyle araba ile dolaştıkları, 13.08.2013 tarihinde ise mağdureyi deniz kenarına götürerek mağdureyi boyunundan öptüğü kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kısmi ret, kısmi onama, kısmi bozma görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz İsteği
Sübuta, mağdurenin çelişkili beyanı dışında somut delil bulunmadığına, eksik gerekçeye, ikrarın tek başına delil olamayacağına, atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükümlerin bozulması ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Mağdurenin beyanlarındaki çelişkinin baskı ve korku sonucu olduğuna, alınan cinsel muayene raporuna rağmen sanıklar lehine karar verildiğine, mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına rağmen artırım maddesinin uygulanmadığına, sanık ...'ın savunmasına, suça sürüklenen çocukların savunmalarına göre haklarında zincirleme şekilde nitelikli eylemden hüküm kurulması gerektiğine, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, olayla ilgili beyanda bulunan tek tanıkla mağdur arasında husumet bulunduğuna, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozularak nitelikli cinsel istismar ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdureye karşı atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin

bulunmadığı ve esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu kararlara yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, mağdure hakkında alınan rapora göre boynunda ekimoz oluşturacak şekilde öpme eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı kabul edilerek Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir

2. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç adının çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR
A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarih, 2014/91 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.