YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/8054 E.  ,  2024/3708 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/24 E., 2015/170 K.

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar Ahmet ve Ufuk haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2013/24 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanıklar Ahmet ve Ufuk haklarında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret, bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Talebi
Sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi
Katılan mağdurenin eylemi hatırlamadığına ilişkin beyanının hükme esas alındığına, aldırılan raporda sanıkların DNA ve sperm örneklerinin tespit edilememiş olmasına ve sair nedenlerle sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Ahmet ve Ufuk Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Olayın intikal süresi, katılan mağdurenin başka delille doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar Ahmet ve Ufuk Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2013/24 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.