YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7719 E.  ,  2024/1800 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/119 E., 2015/123 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/123 Karar sayılı kararı ile sanığın araç içinde iken katılanı arka koltuğa yatırıp üzerine abanarak "Herkese veriyorsun, bir de bana ver sen alışkın değil misin" şeklindeki söylemleri ile katılanın kıyafetlerini çıkarmaya çalışarak tokat atma ve saç çekme suretiyle katılanın direncini kırmaya çalışmasına karşın başarılı olmayınca eyleminde vazgeçtiğinin kabulü ile cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Katılanın vücudundaki yaralanmaların iddia olunan olay öncesinde yere düşmesinden kaynaklandığına, cinsel saldırı eyleminden sonra sanığın katılanı sağlık kuruluşuna götürmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kabul ve uygulama göre; İlk Derece Mahkemesince eylemin cinsel saldırı olarak kabulüne karşın hükmün gerekçe kısmında suç adı olarak "Cinsel taciz" ve "Cinsel istismar" olarak yazılması, karar başlığında suç yerinin "İzmir ili Şahintepe mevkii" yerine yazılı şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/123 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.

...