YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7610 E.  ,  2023/3629 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/6 E., 2015/147 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Mahkemenin yeterli inceleme ve araştırma yapmadan karar verdiğine, sanığın beyanlarına itibar edildiğine, katılanın olaydan üç ay sonra şikayette bulunmasının cinsel saldırıya rızası bulunduğunu göstermediğine, katılanın olay nedeniyle intiharı düşündüğünü günlüğe yazdığına, mahkemenin gerekçesinin hatalı ve yeterli olmadığına, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında şikayet tarihinden üç ay önce katılanın rızası dışında ticari taksi içerisinde organ sokmak sureti ile nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinden bahis ile açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda ısrarla hakkındaki atılı suçlamaları inkar etmesi ile belirtilen tarihin öncesi ve sonrasında katılan ile sevgili anlamında arkadaş olduğunu, bu dönemde, katılan ile cinsel anlamda birlikte olmadığını sadece öpüştüklerini beyan etmesi, katılanın ise iddia ettiği tecavüz eyleminin gerçekleştiği tarihten itibaren üç aydan uzun bir süre bekleyerek konuyu kimseye söylememesi ve şikayet konusu yapmamasının eyleme ilişkin şüphe doğurması, katılanın eylemden üç ay sonra yaptığı şikayet neticesi, alına tıbbi rapora istinaden katılanın genital muayenesi ile eylem arasında illiyet bağının ortaya konulamaması, katılanın iddia ettiği eyleme ilişkin olarak tanık dahil herhangi bir delil ve belge elde edilememesi, tarafların uzun bir süredir görüştükleri ve hatta bu görüşmelerden katılanın yakınlarının da haberdar olması, sanığın bizzat katılanın annesi ile dahi tanışması, devamında ise sanığın evli olduğunu öğrenmesine rağmen bizzat kendi beyanlarından sanık ile görüşmeye devam etmesi, cinsel saldırı olduğu iddia edilen eylemden sonra dahi dosyaya sunulu mesaj içeriklerine göre taraflar arasından herhangi bir içerik, mesaj ya da konuşma olmadığının açıkça ortaya konması, bu mesaj içeriklerine göre taraflar arasında halen sevgili anlamında yakınlıklarının ve görüşmelerin de devam ettiğinin anlaşılması, yine katılanın beyanına göre sanıktan kurtulmak istemesine rağmen sanığın buluşma teklifini kabul ederek sanıkla buluşmaya gitmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, yine katılanın iddia ettiği zorla cinsel saldırı eyleminin vuk'u bulduğu arabanın içinde ve ön koltukla taraflar arasında fiziksel olarak zora dayalı ve organ sokmak sureti ile cinsel birliktelik yaşamanın fiili imkansızlığı ile bizzat katılanın beyanlarından pantolonlu olduğunun anlaşılması, taksi içerisinde katılanın iradesi olmaksızın bu pantolonu çıkarmanın da fiziken imkansız olması karşısında sanığa atılı zorla cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ve belge elde edilememesi nedeniyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.