YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7479 E.  ,  2024/2516 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/73 E., 2015/132 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki haliyle 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca verilen 100 gün hapis cezası aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca adli para cezasına çevrilerek, neticeten 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, nitelikli cinsel saldırı suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, sanığın hakaret suçunu da işlemediğine, mesajlardaki ifadelerin hakaret niteliği taşımadığına, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE
A. Hakaret Suçu Yönünden
1. Sanığın katılana yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen hakaret suçunu oluşturup, öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan; “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda sanığın savunmasının müdafii eşliğinde alınması gerektiği nazara alınmaksızın, kovuşturma aşamasında müdafii hazır olmaksızın ve talimat yoluyla başka Mahkeme tarafından sanığın savunmasının alınması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.