YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7403 E.  ,  2024/2607 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/206 E., 2015/73 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli, 2014/206 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararı sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı kanun sonrası lehe görülerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Suç tarihinde mağdurenin on beş yaşından büyük olup çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminin cinsel taciz kapsamında kalacağının değerlendilmemesine, mağdure, katılan ve tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna, 6545 sayılı değişikliğin sanığın aleyhine olduğu ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure, katılan ile tanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine dair hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça konu eylemin mağdure anlatımı doğrultusunda 2013 yılı Ekim veya Kasım ayı içerisinde olduğu iddiası karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.01.2014 olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli, 2014/206 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.03.2024 tarihinde karar verildi.