YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7353 E.  ,  2024/2725 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/150 E., 2015/204 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın mağdure ile aynı asansöre binerek, 1. katta inmek isteyen mağdureyi zorla içeri çekerek, kıyafetleri üzerinden sol göğsüne elleri ile dokunduğu ve 3. katta asansör durduğunda aynı şekilde dışarı çıkan mağdureyi içeri çekerek zorla boynundan ve dudaklarından öptüğü sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği
Özetle sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdure ve ailesinin şikayetçi olmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin sarkıntılık aşamasında kabul edilmesine rağmen lehe-aleyhe Kanun değerlendirmesi yapılırken sonuç ceza aynı olduğundan bahisle 6545 saylı Kanun öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesine göre hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/204 Karar sayılı hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "çocuğun cinsel istismarı" ibaresi çıkarılarak yerine "sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı" ibaresinin eklenmesine, aynı bentte yer alan "6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki T.C.K.'nun 103/1-b maddesi delaletiyle T.C.K.'nun 103/1 maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "6545 sayılı yasa ile yapılan değişik sonrası T.C.K.'nun 103/1-c.2 fıkrası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.