YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7338 E.  ,  2024/4397 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/309 E., 2015/148 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/309 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, kayda göre ön dört yaşında olan mağdureyi ikametine götürerek vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığının kabulü ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 62 ve 53. maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Aşamalarda değişen ve tanık anlatımları ile doğrulanmayan mağdurenin çelişkili ve soyut mahiyetteki beyanı, intikalin gerçekleştiği tarih ve sanığın istikrarlı savunmaları ve görgüye dayalı tanık beyanının bulunmaması karşısında kurulan hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ilk beyanından kısa bir süre sonra kendiliğinden savcılığa müracaatı ile alınan ifadesinde sanık hakkındaki iddialarından vazgeçip kovuşturma aşamasında da aynı yönde anlatımda bulunup şikayetçi olmaması, eylemin 2014 yılı Haziran ayı içinde gerçekleştiğinin iddia olunmasına karşın intikal üzerine alınan Osmaniye Devlet Hastanesinin 18.11.2014 tarihli raporunda mağdure tarafından anlatılan olay örgüsünde "1 yıl önce tecavüz" olarak bahsedilmesi, sanığın aşamalardaki inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdure ve kanuni temsilci Sezen'in aşamalarda değişen ve tek başına mahkumiyet için yeterli olmayan soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesi doğrultusunda onama görüşlü Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/309 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.