YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7225 E.  ,  2024/3611 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/238 E., 2015/195 K
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî bozma, kısmî iade

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve katılan mağdure vekilince yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2013/238 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A.Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğu, temyizi olanaklı bulunmayan karara karşı katılan mağdure vekilinin itirazı üzerine Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ve 2015/516 Değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1.5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede; sanık hakkında hazırlanan iddianamede katılan mağdureye yönelik cinsel taciz eyleminden dolayı dava açılıp, esasında bu suçtan 105/2,43. maddeleri gereği hüküm kurulduğu, bunun dışında çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin usulüne uygun açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden ayrıca bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,
2.Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmî iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması,
hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelendiğinden, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2013/238 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.