YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7122 E.  ,  2023/6618 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/125 E., 2015/57 K.
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli ve 2014/125 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.12.2018 tarihli ve 14-2018/95492 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı anlatımları karşısında beraat hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında bir süredir devam eden duygusal mahiyette bir ilişki bulunduğu ve anılan süreç içinde suça sürüklenen çocuk ile katılanın 2013 yılı Şubat ayı içerisinde ... ilçesinde buluşarak sahil alanına giderek anılan mahalde bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun eline aldığı bıçak ile oynaması üzerine bıçağın yarattığı korkutucu güçten etkilenen katılanın, adı geçenin kendisini öpmesine karşı koyamadığı ve devam eden süreçte de katılanın suça sürüklenen çocuğun tehditlerinden korkarak ilişkisini devam ettirmek zorunda kaldığı, yine suça sürüklenen çocuğun baskıları neticesinde adı geçenlerin 2013 yılı Ağustos ayı içerisinde ... ilçesinde buluşmaları ile suça sürüklenen çocuğun, katılanın sahil alanında bulunan atıl vaziyetteki binaya götürerek anılan mahalde iken katılanın rızası hilafına parmağını adı geçenin vajinasına sokup devamında anal yoldan cinsel ilişki yaşamak istemesine karşın katılanın direnmesi ile eyleminin tamamlayamadığı iddiası ile görülmekte olan yargılama neticesinde; mahkemesinde suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki inkara dayalı savunmaları, katılanın iç beden muayenesinde yer alan vücuda organ vesaire cisim sokulduğuna dair bulgulara rastlanılmadığı yönündeki tespit ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

2. Ret gerekçesine göre, Tebliğname'de bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin kanuni ve yeterli olduğu anlaşılmış, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Onama gerekçesine göre, Tebliğname'de bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

V. KARAR
A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle; Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli ve 2014/125 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.