YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7042 E.  ,  2024/2538 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/289 E., 2015/96 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/289 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında katılan mağdureye yönelik sarılma ve yanağından öpme şeklindeki eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan; 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Katılan mağdure beyanı esas alınarak verilen mahkûmiyet kararının yerinde olmadığına, gerekçe gösterilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ...'in Temyiz İstemi
Sanık hakkında verilen mahkûmiyete esas cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Rapor içeriğine göre asgari hadden uzaklaşılarak sanık hakkında ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan mağdurenin sanığın yanında istemeyerek çalıştığına ilişkin sanık beyanının, katılan mağdurenin babası ve annesine sorulmasından sonra sanığın, katılan mağdureye sarıldığına ilişkin kendisine katılan mağdure tarafından anlatıldığını ifade eden tanık Kübra'nın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki çelişkili beyanları giderilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda belirtilen bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/289 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.03.2024 tarihinde karar verildi.