YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/7002 E.  ,  2024/4533 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/154 E., 2015/83 K.

Her ne kadar Tebliğname'de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik de görüş bildirilmiş ise de; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 3-d. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e.maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; raporda tespit edilen yaralanmaların nitelikleri, mağdurenin iç çamaşırının çöp tenekesinde bulunması nazara alındığında; mağdurenin ilk şikayetten sonra ilişkilerin kendi rızasıyla gerçekleştiğini beyan etmesinin toplum baskısından kaynaklandığına, mağdurenin duruşmada ilişkilerin rıza gerçekleştiğine dair verdiği ifadenin diğer delillerle desteklenmediğine, bu nedenle sanıkların zorla organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğunun sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Mağdure; her ne kadar 16.05.2014 tarihinde savcılıkta, 27.11.2014 günü de Mahkemede alınan beyanlarında, sanıklarla isteği doğrultusunda ilişkiye girdiğini, vücudundaki ekimozların olay tarihinden önce bir yere çarpmasından dolayı oluştuğunu, külodunun ise sanık ...'le ilişkiye gireceği sırada çıkartırken yırtıldığını söyleyerek kolluk tarafından alınan ifadesinde öne sürdüğü sanıkların cebir uygulayarak direncini kırdığı, sanık ...'in külodunu yırtarak çıkardığı, önce....in sonra da ...'in kendisiyle isteği dışında ilişkiye girdiği iddiasından dönmüş ise de; olay günü alınan 04.05.2014 tarihli rapor ile tarifi yapılan ekimozların yeni oluştuklarını gösterecek şekilde koyu kırmızı renkte olması nedeniyle mağdureye karşı olay günü cebir uygulandığı maddi gerçeğinin ortaya çıkması, sanıkların savunmalarının olayın gerçekleşme şekline yönelik hem kendi içlerinde hem de birbiriyle çelişmesi, özellikle mağdurenin külodunun nasıl yırtıldığına dair sanık ...'in aşamalarda farklılaşan savunmaları, mağdurenin olayın hemen ardından kolluğu arayıp şikayetçi olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların müşterek fail sıfatıyla hareket edip mağdureye cebir uygulayarak direncini kırdıktan sonra önce Mehmet'in, sonra da Ahmet'in vajinal yoldan mağdureyle cinsel ilişkiye girdikleri gözetilerek nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmaları gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2024 tarihinde karar verildi.