YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/6831 E.  ,  2023/3620 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/197 E., 2015/97 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mağdure vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı görülmüştür.
Cumhuriyet Savcısının temyizi yönünden sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/197 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan Mahkemenin görevli olmadığından bahisle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında mağdurenin olay günü sanığın aracında olduğu ve yol kenarında park halindeki aracın içinde sanığın üst eşofmanını çıkarmış olup atletli bir halde iken tespit edildiğinden bahisle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması amacı ile kamu davası açıldığı, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanı, keşif ile aldırılan bilirkişi raporuna göre olay mahallinin yol kenarı olması, etraftan aracın içinin rahatlıkla görünebiliyor olması karşısında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, net ve yeterli delil elde edilemediğinden, beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Mağdurenin usulüne uygun davetiyeye rağmen dava ve duruşmalara katılmadığından yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Tebliğname Yönünden
İddianameye konu eylemde sanığın mağdureye temas içeren bir eylemi olmadığından Tebliğnamaye iştirak olunmamıştır.

V. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereğince Tebliğnamaye aykırı olarak oy birliği ile REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/197 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.