YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/6597 E.  ,  2023/3119 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/254 E., 2015/102 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/254 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurun beyanlarına itibar edilmeden hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumundan aldırılan rapora göre mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu ve sanık tarafından cinsel istismara uğradığının açık olduğunu beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde; ''Sanık ... ***'ın mağdurenin babası olduğu ve mağdurenin annesi ile 2003 yılında boşandığı, sanığın uzun yıllar cezaevinde kaldığı, mağdurenin bu süreçte babaannesi olan ... ***' ın yanında kaldığı anlaşılmıştır.
Mağdure beyanlarında, sanığın cezaevinden izinli olarak çıkıp eve geldiği 2013 yılının Ağustos ayında evde kendisine cinsel amaçlı olarak dokunduğunu ve ayrıca babası olan sanığı cezaevinde ziyarete gittiklerinde sanığın kendisini dudaklarından öptüğünü ve göğüslerine dokunduğunu, bunları babaannesinin ve halasının gördüğünü belirtmiş ise de, mahkememizde tanık olarak dinlenen ve beyanlarına itibar edilen tanıklar ... *** (mağdurenin babaannesi) ve ... *** (mağdurenin halası), sanık ile mağdurenin baba-kız ilişkisinin sınırlarını aşan herhangi bir eylemin bulunmadığını beyan etmişlerdir. Ayrıca tanık olarak dinlenen ve mağdurenin teyzesi olan ... ***; mağdurenin ne annesinin ne de babasının yanında kalmak istemediğini kendisine bildirdiğini beyan ettiği, ayrıca daha sonra bu olayla ilgili şikayetin yapıldığı ve mağdurenin Kırıkkale Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne yerleştirilmesinden sonra mağdurenin yaşadığı pişmanlığı kendisine anlattığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
Yine tanık olarak dinlenen ve mağdurenin kuzeni olan Şahinde***; mağdurenin annesinin başka biriyle evli olması, babasının cezaevinde olması ve kendisinin de yaşlı babaannesi ile kalması nedeniyle psikolojisinin düzgün olmadığını belirtmiştir.
Her ne kadar ATK İstanbul 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 20/03/2015 tarih ve 1351 karar nolu raporunda, mağdure Saliha Sultan ***'ın 2013 yılı Ağustos ayı tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de, yukarıda izah edildiği üzere, 'mağdur bir kısım yakınlarının olayı gördüklerini belirtmesine rağmen dinlenen hiçbir tanığın mağdur anlatımlarını doğrulamadığı da gözönünde bulundurularak ayrıca mağdurun anne babasının ayrılmış olması ve yaşlı babaannesi ile birlikte yaşamak zorunda yaşamak zorunda kalması gibi olumsuz durumlar nedeniyle babası hakkında atfı cürümde bulunma ihtimalinin de söz konusu olabileceği kanaatine varılmıştır.
Bu açıklamalar ışığında, özellikle mağdurenin cezaevine ziyarette gittiğinde yanında bulunduğu anlaşılan yakın akrabalarının aynı ortamı paylaşmalarına rağmen iddia edilen olayın vuku bulduğuna dair herhangi bir beyanlarının olmayışı da göz önünde bulundurularak, yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık savunmaları, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık savunmalarının aksini ispata yarar, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunamadığı, bu nedenle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK’nun 223/2-e.maddesi uyarınca sanığın beraatine karar vermek gerekmiş'' hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/254 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.