YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/6549 E.  ,  2024/4467 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/32 E., 2015/110 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Kararın yerinde olmadığına, bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İnelemesinde
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde
Çocuğun cinsel istismarı eyleminin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, sanığın mağdureyi tuvalet kabinine soktuktan sonra kapıyı kilitlediği ve cinsel istismar eylemi sonrası kapıyı açarak mağdureyi bırakması şeklinde gerçekleşen eylem dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üyeler ... ile ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Daire çoğunluğunca sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, suçun unsurları oluşmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de;
Olay tarihinde sanığın 9 yaşındaki mağdureyi tuvalet kabinine soktuktan sonra kapıyı arkadan kilitleyip cinsel istismar eylemini gerçekleştirmesi karşısında mağdurenin hareket kabiliyetini sınırladığı, mağdurenin tuvaletten çıkmak istemine rağmen çıkmasına engel olup cinsel istismarı eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsurlarının oluştuğu, bozma gerekçesinde belirtilen şekilde mağdurenin hareket kabiliyetinin cinsel eylem müddetince sınırlanmasının suçun oluşumuna etki etmeyeceği, sanığın mağdureyi tuvaletin herkese açık bölümünden alarak kabin kısmına sokması ve kapıyı da kilitleyerek çıkına engel olmasıyla suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu kanaatinde olduğumuzdan hükmün bu suç yönünden de onanması yerine anılan gerekçeyle bozulmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.