YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/6430 E.  ,  2023/4832 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2012/1845 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu düzenleyen suça ilişkin öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2012/1845 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.