YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/6394 E.  ,  2024/4459 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/495 E., 2015/162 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri, dördüncü fırkası, beşinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarihli ve 2012/495 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararı ile sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi
Dosyada müvekkil aleyhine delil bulunmadığı, keşif talepleri reddedilerek eksik inceleme ile karar verildiği, katılanın hayatını para karşılığı cinsel ilişkiye girerek idame ettirdiği ve beyanlarına itibar edilemeyeceği, sanıklar hakkında yağma suçundan beraat kararı verilmişken aynı deliller doğrultusunda atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesinin çelişki yarattığı, hükümlerin gerekçesiz olduğu beyanıyla müvekkilin üzerine atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi
Katılanın polislere şifahi olarak vermiş olduğu ilk ifadesinde zorla fuhuş yaptırıldığını dile getirerek tecavüz suçlamasında bulunmadığı, katılanın ilk anlatımlarında sadece müvekkilden şikayetçi olduğu, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, adli tıp raporunda sperm ya da istismar bulgusuna rastlanmadığı, olayın intikal şeklinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, katılanın zorla alıkonulmadığı, müvekkilin katılana ait fotoğrafları başkalarına göndermekle tehdit etmesinden dolayı katılanın pencereden aşağıya atladığı beyanıyla müvekkilin üzerine atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Olayın oluş şekli, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, sanıkların inkara yönelik istikrarlı savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, katılanın başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine istinaden Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Sanıklar Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarihli ve 2012/495 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde yer alan nedenlerle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarihli ve 2012/495 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.