YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5884 E.  ,  2023/6655 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/427 E., 2015/54 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çanakkale 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/427 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık ile mağdurenin arkadaş olduklarına eylemlerin rıza kapsamında gerçekleştiğine, sanığın mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine, hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, atılı suçlardan beraat kararı verilmesine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurenin arkadaş ve sevgili oldukları, olay tarihinde okula gitmek için evden çıkan mağdurenin sanıkla buluşarak birlikte araç içerisinde alkol aldıkları, sanığın mağdurenin rızası kapsamında dudağından, boynundan öptüğü, göğüslerine ve cinsel organlarına dokunduğu olayda, şikayetçinin eve gelmeyen mağdure hakkında kayıp ihbarında bulunması ile intikalin gerçekleştiği anlaşılmıştır.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, sanığın aşamalarda alınan ikrar içeren savunmaları, şikâyetçinin ifadeleri, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlardan ibarettir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümlerde, sanığın aşamalarda mağdurenin yaşının on beş den küçük olduğunu bilmediğine, mağdurenin yaşını büyük gösterdiğine ilişkin savunmaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmî kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, resmî kurumda doğduğunun belirlenmesi durumunda ise olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı suç tarihinin 02.10.2014 olduğu ve suç tarihinden yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinde 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yeri bulunmayan suç tarihinden önce yürürlükten kaldırılan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesine göre uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/427 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanığın cezai miktar itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.