YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5876 E.  ,  2023/5865 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/75 E. 2014/351 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2012/75 Esas ve 2014/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'la değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.06.2018 tarihli ve 14-2015/181452 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Ceza tayin edilirken teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın mağdurenin özürlü olduğunu bilmediğine, para karşılığı çalışan biri niyetiyle hareket ettiğine, mağdurenin beden gelişimi ile büyük göründüğüne ve davranışları ile özürlü olduğunun sanık tarafından anlaşılmadığına hatta tanığın mağdurenin 20 yaşlarında göründüğünü belirttiğine, sanığın mağdurenin özürlü olduğunu bilerek onun özüründen yararlanma kastı ile hareket etmediğine, suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, suçun 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurenin Adana İlinde yaşadığı, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenmiş olan 12.06.2014 tarihli raporuna göre; mağdurenin orta düzeyde zeka geriliğinin olduğu, özel eğitime devam ettiği, mevcut olan mental reterdasyon sebebi ile kendisini savunamayacağı, maruz kaldığı iddia edilen olay sebebi ile ruh sağlığının bozulmadığı, orta düzeyde zihinsel özürlü olduğu dikkate alındığında cinsel istismarı algılamayabileceği, senaryo oluşturma veyahut olmayan birşeyi olmuş gibi anlatmanın zeka ile orantılı olması nedeni ile senaryo oluşturmasının beklenemeyeceği, sağlık tedbiri alınması gerektiği bildirilen mağdureye sanığın telefonla ulaşıp Dörtyol İlçesine gelmesini sağladığı, mağdureye organ sokmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğu, sanığın soruşturma aşamasında organ sokmayı kabul etmesine rağmen kovuşturma aşamasında mağdurenin bacaklarının arasına boşaldığını, organ sokmanın söz konusu olmadığını, mağdurenin yaşının küçük olduğunu tahmin etmediğini, mağdurede herhangi bir anormallik sezinlemediğini, hal ve hareketlerinin gayet normal olduğunu, zeka yönünden özürlü olduğunu fark edemediğini beyan ettiği, raporların alındığı, tanıkların dinlendiği, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza tayin edildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre hükme esas alınan Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenmiş olan 12.06.2014 tarihli raporda; olaydan bağımsız orta düzeyde mental retardasyon mevcut olduğu, özel eğitime devam ettiği, mevcut olan mental reterdasyon sebebi ile kendisini savunamayacağı, maruz kaldığı iddia edilen olay sebebi ile ruh sağlığının bozulmadığı, orta düzeyde zihinsel özürlü olduğu dikkate alındığında cinsel istismarı algılamayabileceği, senaryo oluşturma veyahut olmayan birşeyi olmuş gibi anlatmanın zeka ile orantılı olması nedeni ile senaryo oluşturmasının beklenemeyeceği belirlenen mağdurenin işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıca İstanbul Adlî Tıp Kurumundan ayrıntılı ve açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken yetersiz rapora dayanılara eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanığın soruşturma aşamasında mağdurenin yaşını büyük zannettiğini belirtmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, doğduğunun belirlenmesi durumunda ise olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2012/75 Esas ve 2014/351 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.