YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5845 E.  ,  2024/3417 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2012/167 E., 2015/199 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2012/167 Esas 2015/199 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile; sanık ...'nin evine gelen mağdure ile odasında cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın vajinal yoldan ilişkiye girmesi, bir gün sonra mağdureyi götürdüğü yazlıkta tekrar cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında evine gelen mağdure ile evin terasında cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmadan vajinal yoldan ilişkiye girmesi şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafinin Temyiz İsteği
Servergazi hastesinden alınan doktor raporunda 24.12.2014 tarihi itibariyle mağdurenin 18 yaş grubu içerisinde gözlemlendiği, yargılama sırasında mahkemece mağdurenin üniversite öğrencisi görünümünde olduğuna ilişkin kanaatleri birlikte değerlendirildiğinde hata hükümleri kapsamında hüküm kurulması gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Kormaz Müdafinin Temyiz isteği
Kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanıkların aşamalarda mağdurenin yaşının on beşten büyük bildiklerine ilişkin savunmaları, mağdurenin kimlik yaşının on altı olmasına rağmen on dokuz yaşında olduğuna ilişkin 04.12.2014 tarihli duruşma beyanı, mağdurenin babası Ömer'in 1998 yılında Sevilay'dan doğma kız çocuklarının beş aylıkken ölmesi üzerine 1996 yılında doğan Gülşah'ın kaydının ölen çocukları üzerinden devam ettirdiklerine dair beyanı, mağdurenin dış görünüşü itibariyle on altı yaşından büyük göründüğü ve nüfusta kayıtlı olduğu yaştan büyük olarak göründüğüne ilişkin mahkemeninin gözlemi, 29.04.2014 tarihi tibariyle radyolojik açıdan kemik yaşının on sekiz yaş civari ile uyumlu olduğunu belirten Servergazi Devlet Hastanesi 29.04.2014 günlü sağlık kurulu raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile her iki sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2012/167 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.