YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5693 E.  ,  2024/4058 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/132 E., 2015/68 K.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararı ile lehe kanun değerlendirmesi yapılmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 103 ncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği
Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin sevgili olduklarına ve rızası ile görüşüp zaman geçirdiklerine, dosya kapsamında bulunan raporun suça sürüklenen çocuk ile ilişkilendirilmesinin doğru olmadığına, mağdurenin aile baskısı ve korkusu altında verdiği soyut beyanlardan başka somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, kararın hukuki olmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Hüküm kısmında çocuğun cinsel istismarı suçunun cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği belirtildikten sonra "103/4 maddesi uyarınca" yerine "104/4 maddesi uyarınca yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
2. Suça sürüklenen çocuğun duruşma tarihlerinde on sekiz yaşını doldurmamış olmasına karşın birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü oturumların açık yargılama usulüyle yapılması, ayrıca son oturuma kapalı olarak başlandığı, ancak duruşmaya son verilirken "açık yargılamaya son verildi" ifadesi yazılarak hükmün okunması suretiyle karışıklık yaratılması hususu, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.05.2024 tarihinde karar verildi.