YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5543 E.  ,  2023/4767 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/377 E. 2015/52 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli, 2014/6795 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2014 tarihli, 2014/190 Esas, 2014/389 Karar sayılı kararı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli, 2014/377 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Yasayla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 103 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiin Temyiz İsteği
Sanığın olayı samimi şekilde ikrar ettiği, pişmanlık yaşadığı, ruh sağlığının yerinde olmadığını beyan etmesine rağmen mahkumiyet kararı verildiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdurenin işe gitmek amacıyla evinden ayrıldığı sabah saatlerinde daha önceden tanımadığı sanığın arkasından geldiği ve kendisini takip ettiğini fark ettiği, mağdurenin sanığa dönüp bakacağı sırada sanığın mağdurenin yanından geçerken eliyle mağdurenin kalçasına cinsel amaçlı olarak vurup ellediği, mağdurenin sanığa ne yapıyorsun diye tepki gösterince sanığın mağdureye hoşuma gittin dediği, bunun üzerine mağdurenin yolunun üzerinde yakında bulunan bakkal dükkanına gidip bakkalı işleten şahsa haber vermesi üzerine olayın kolluğa intikal ettiği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın cinsel istismar eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin sanık lehine olduğu, sanığın üzerine atılı sübut bulan eylemine sebebiyet veren hiçbir haksız hareketleri olmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, iddia, savunma, mağdur ve müşteki beyanları, doktor raporları, ön inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, olay yeri görgü tespit tutanağı, CD çözüm tutanağı, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 12.01.2015 tarihli ve 94 sayılı raporu ile toplanan delillere göre takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına da karar verilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında suç isminin yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli, 2014/377 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.09.2023 tarihinde karar verildi.