YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5472 E.  ,  2023/5317 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/174 E., 2014/241 K
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Mahkemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/241 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın suçu işlemediğine, saf bir kişiliğe sahip olduğundan yönlendirme ile ikrar ettiğine beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın yaşı küçük mağdurenin dayısı olduğu, mağdureye ve kardeşine bakmak için mağdurelerin evinde bir süre bulunduğu, olay tarihlerinde mağdurenin cinsel organlarına dokunmak, öpmek, yalamak suretiyle mağdurelerin evinde ve farklı mekanlarda birden fazla kez eylemlerde bulunduğu, mağdurenin halasına eylemlerden bahsetmesi ile intikalin gerçekleştiği Mahkemece kabul edilen olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;
Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları,
Sanığın aşamalarda alınan ikrar içeren savunmaları,
Şikayetçi ve katılan ifadeleri,
Sanık hakkında aldırılan adli rapor,
Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar,
İnceleme dışı sanıkların savumaları,
Şikayetçi hala tarafından sunulan ses kaydından ibarettir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdure beyanlarını destekleyen katılan ile şikayetçi beyanları, inceleme dışı sanık savunmaları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, sanık hakkında aldırılan adli rapor, sanığın ikrar içeren savunması göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında tahliye tarihinin 17.12.2014 yerine 17.12.2013 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/241 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.