YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5435 E.  ,  2023/3352 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs
HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/394 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Olay tarihinde altı yaşında olan mağdurenin olayın nasıl gerçekleştiğine dair detaylı ve ısrarlı beyanları ile annesi olan Nahide'nin gözlemlerine ilişkin anlatımları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkumiyetine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde altı yaşında olan mağdurenin amcasının oğlu olan suça sürüklenen çocuğun kendisini kitaplarını düzeltmesi için eve çağırdığını, bulundukları odanın kapısına koltuk dayayarak her ikisinin de pantolonlarını çıkardığını, cinsel organı ile sürtündüğünü ve cinsel organını vajinasına soktuğunu, üzerine çişini yaptığını iddia ettiği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamaları reddettiği, mağdurenin annesine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna yönelik raporun suçun işlendiğine delil teşkil etmemesi, organ sokma iddiasının mağdurenin bakire olduğunu tespit eden adli rapor ile desteklenmemesi, sürüntü örneklerinde sperme rastlanmaması, net bir şekilde ifade edilen organ sokma iddiası karşısında eylemin cinsel istismar suçunu oluşturduğu yönünde yorum yapmanın suça sürüklenen çocuğun aleyhine olması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli, mağdurenin suça sürüklenen çocuğun kendisini kitaplarını düzeltmesine yardım etmek maksadıyla evine çağırdığı, odanın kapısına koltuk yasladığı, üzerine alarak sürtündüğü ve üzerine çişini yaptığı şeklindeki ayrıntı içerir, istikralı ve annesine anlatımı ile uyumlu beyanları, savunma, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu tespit eden Adli Tıp Kurulu Başkanlığı heyet raporu, sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar mağdure tarafından organ sokma iddiasında bulunulmuş, adli rapora göre mağdurenin bakire olduğu tespit edildiği görülse de; mağdurenin yaşının küçüklüğü nedeniyle kendisine yönelik gerçekleşen eylemin niteliğini anlayabilecek durumda olmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilip lehe kanun belirlenerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/394 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.