YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5289 E.  ,  2023/5261 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1591 E., 2014/691 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/1591 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.03.2018 tarihli ve 14-2015/151196 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Soruşturma aşamasında teşhis işlemi sırasında mağdureye kolluk ekiplerince baskı yapıldığına dair sanık beyanı ile mağdurenin mahkeme aşamasında kendisini istismar eden şahsın sanık olmadığına dair ifadesinin dikkate alınmadığını, kamera görüntülerinin incelenmediğini ve tanık araştırması yapılmadığını, mağdurenin yaşadığı olayın etkisiyle istismarda bulunan şahsı sanığa benzetmiş olabileceğini, olayın gerçekleşmesinden sonra mağdurenin babasıyla birlikte olay yerine döndüğü on beş dakikalık zaman zarfında sanığın halen olay yerinde bulunmasının olağan akışa aykırı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay tarihinde on beş yaşından küçük olan ve otobüs durağında bekleyen mağdurenin kalçasına dokunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, mağdurenin babasına anlatımından bir gün sonra kolluk kuvvetlerine başvuruları ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde her ne kadar mağdure kovuşturma aşamasında kendisine dokunan şahsın sanık olmadığını beyan etmiş ise de mağdurenin soruşturma aşamasındaki sanığa ve aracına ilişkin ayrıntılı tarifinin sanık ve aracıyla uyumlu bulunduğu ve yine mağdurenin babası tarafından bildirilen plakanın sanığın aracına ait olduğu dikkate alınarak mağdurenin Mahkeme aşamasındaki beyan değişikliğinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilmiş, sanığın atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmış ise de bu maddenin gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun otobüs durağı olan kamuya açık alanda işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/1591 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.