YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5231 E.  ,  2023/5486 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/248 E., 2015/72 K.
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile altıncı fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
SSÇ müdafilerinin temyiz isteminin, mağdure tarafından söz konusu eylemin gerçekleştirilmediğine, tanık çocukların beyanları ile mağdurenin beyanlarının birbiriyle uyumlu olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdurenin ve ablasının kovuşturma aşamasında dinlenilmediğine, mağdurenin olaya ilişkin beyanlarının tutarlı olmadığına, mağdure tarafından gösterilen yerlerde iddia olunan olaya ilişkin herhangi bir delile rastlanılmadığına, aldırılan DNA tespit raporunda SSÇ'ye ait bir bulguya rastlanılmadığına, mağdurenin akıl sağlığına ilişkin mevcut hastane raporları dosyaya kazandırılmadan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasının hatalı olduğuna, savunmaları dikkate alınmadan ceza verildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihi olan 14.12.2013 tarihinde SSÇ'nin, mahalleden tanıdığı mağdureyi bisiklet göstereceğini söyleyerek mağdurenin evinin yakınındaki yıkık bir binaya bisikletle götürdüğü, bisiklete bindirirken "Gelmezsen babanı polise vereceğim" diye mağdureyi tehdit ettiği ve orada fiili livata yoluyla organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sonra da "Kimseye anlatma, seni öldürürüm" diyerek mağdureye yumrukla vurup bacağını morarttığı, aynı eylemi daha önceki tarihlerde mağdure üçüncü sınıfta iken SSÇ’nin kendi evlerinin binasının arkasında aynı şekilde fiili livata yoluyla organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.