YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4806 E.  ,  2023/3770 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/283 E., 2015/91 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)
103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İstemi
Mağdurun aşamalardaki beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair dosyada yeterli delilin bulunmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdureyle aynı tramvaya binen sanığın ayakta iken mağdurenin yanına yaklaşarak elini mağdurenin eline değdirdiği, mağdurenin elini çekerek şüphelinin dokunmaması için cebine soktuğu, ardından sanığın bacağını mağdurenin kalçasına doğru değdirerek sürttüğü, mağdurenin sanığı iteklediği, şüphelinin daha sonra mağdureye bakarak pantolonunun üzerinden cinsel organı ile oynadığı, bu durumu gören tanık G.G'nin durumu polis memuru olan eşi tanık S.G'ye anlattığı, tanık S.G tarafından sanığın yakalandığı olayda, yapılan yargılama sonucunda; ''sanığa yüklenen iddiaların tramvayda meydana geldiği o gün tramvayın çok kalabalık olduğu, sanığın suçlamaları reddettiği, sanığa yüklenen eylemin mağdurun elini tutmaya çalışması ve mağdurenin bacağına değdirmeye çalışması şeklinde ifade edildiği, olayın geçtiği ortam, tramvayın çok kalabalık oluşu, sanığa yüklenen eylemlerin müsnet ve cinsel saldırı ya da sarkıntılık suçunu oluşturamayacağı, niyetinin bu olsa bile hareketlerinin basit cinsel saldırıya teşebbüs ya da sarkıntılığa teşebbüs olarak değerlendirilemediği, kaldı ki bu suçların neticeye bitişik suçlar olduğu, sanığın yeltenmesinin suç olarak kabulünün mümkün olmadığı'' gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemece hüküm fıkrasında suç adının 'cinsel saldırı' olarak gösterilmesi ile uygulama maddesinin belirtilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile tanıkların oluşu destekler nitelikteki anlatımları, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 26.05.2014 tarihli Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığına ait rapor, sanığın soruşturma aşamasında tramvayın fren yapması üzerine elinin mağdurun elinin üzerine geldiğine ilişkin beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın, olay günü tramvayda seyir halinde giderken on iki yaşındaki mağdurenin yanına yaklaşarak elini mağdurenin elinin üstüne koyma ve bacağını mağdurenin kalçasına sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.