YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4596 E.  ,  2023/5080 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/49 E., 2014/165 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zile Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2014 tarihli ve 2014/118 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,
2. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 21.11.2014 tarihli ve 2014/49 Esas, 2014/165 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.02.2018 tarihli ve 2015/48493 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi
Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dosyada yeterli, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece ''Dosyada yer alan Tokat Devlet Hastanesinin 20/02/2009 tarih ve 854 nolu raporu incelendiğinde mağdur ...'nın %70 engelli olduğu, engel durumunun ruhsal ve zihinsel sebeplere bağlı olduğu, mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasında farklı beyanlarda bulunduğu, soruşturma aşamasında eylemin nitelikli halde gerçekleştiğini, ssç'nin kendisine anal yolla tecavüzde bulunduğunu, kovuşturma aşamasında ise ssç'nin cinsel organını poposuna sadece sürttüğünü, nitelikli eylemi gerçekleştirmediğini beyan ettiği, ssç ...'ın soruşturma aşamasında basit cinsel istismarı içeren ikrara dayalı beyanda bulunduğu anlaşıldığından mahkememizce ssç'nin mağdur ...'ya yönelik eyleminin basit cinsel istismar düzeyinde kaldığı...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; suça sürüklenen çocuk savunması, mağdur ile annesi olan Naciye'nin beyanları, tanık anlatımları, cinsel muayene raporu, Tokat Devlet Hastanesinin 20.02.2009 tarihli raporu, Tokat GOP Üniversitesince mağdur ... hakkında düzenlenen 17.02.2014 tarihli rapor, Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Hastanesince mağdur hakkında düzenlenen 30.09.2014 ve 14.10.2014 tarihli raporlar, sosyal inceleme raporu ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE
1. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 14.10.2015 tarihli raporda mağdurda orta düzeyde mental retardasyon bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı fiile karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2014/49 Esas, 2014/165 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.