YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4554 E.  ,  2023/4910 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/945 E., 2015/224 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli, 2014/945 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdure çocuk ve tanık anlatımlarının çelişkili olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince; "Olay tarihinde mağdurun dosya kapsamında tanık olarak dinlenen arkadaşı ... ile otobüs durağında bekledikleri sırada sanığın motosikleti ile giderken yanlarında durduğu, kendisini polis olarak tanıttığı, mağdurdan arkadaşı ...'yi yanından uzaklaştırmasını istediği ve mağdurla tanığın yanından ayrıldığı, mağdurun sanığın söylemi üzerine tanığı gönderdikten bir müddet sonra sanığın motosikleti ile tekrar mağdurun yanına geldiği, mağdurla konuşmaya başladığı ve motosikletle gezmeyi teklif ettiği, mağdurun teklifi reddettiği, konuşma sırasında mağdurun bacağına ellemek suretiyle mağduru cinsel saikle istismar ettiği,
Sanığın yargılama aşamasında alınan ifadesinde elini mağdurun omzuna attığını beyan etmek suretiyle atılı suçlamayı dolaylı olarak ikrar ettiği, her ne kadar eyleminin cinsel saikle olmadığı beyan edilse de söz konusu beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, ayrıca sanığın mağdurla konuşup tanık olay yerinden ayrıldıktan sonra tekrar mağdurun yanına gitmek suretiyle mağdurla konuşmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı, daha önceden herhangi bir tanışıklığı olmayan ve aralarında husumet de bulunmayan mağdurun sanığa asılsız suç isnadında bulunmasını gerektirecek nedeninin olmadığı ve mağdur ile tanık beyanlarının yargılamanın her aşamasındaki birbirleri ile uyum ve tutarlılık içinde olduğu anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmakla mahkumiyetine..." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılamaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli, 2014/945 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.