YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4418 E.  ,  2023/5360 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/443 E., 2015/3 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2014 tarih ve 2014/2200 Esas sayılı iddinamasi ile sanık hakkında mağdur çocuklara karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2014/443 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararı ile sanığa müsnet eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu ve sanığın eylemi işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.01.2018 tarih ve 14-2015/94625 sayılı bozma görüşlü tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Enisenur Vekili
Süre tutum dilekçesi vermiştir.

B. Katılan Mağdure Damlanur Vekili
Dosya kapsamındaki delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hatalı olduğunu ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE
Mahkemece sanığa müsnet eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu kabul edilerek söz konusu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenip öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 18.11.2014 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2015 tarihli ve 2014/443 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdureler vekillerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname 'ye farklı gerekçe ile uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, açıklanan gerekçeye göre oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.