YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4308 E.  ,  2023/5927 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/503 E., 2014/334 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2013/503 Esas, 2014/334 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Temyiz isteminin beraat hükmüne yönelik olduğuna, beraat kararının eksik inceleme ile verilmesi nedeniyle usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemenin kabulü;
1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre: olay günü sanığın, evinden fırına yemek vermeye giden mağdureyi evine dönüşte, yolunu keserek kolundan tutmak suretiyle parka çekerek "ablana gücüm yetmedi sana tecavüz edeceğim" dediği, mağdurenin bağırması üzerine sanığın mağdureyi bıraktığı, mevcut delil durumuna göre mağdurenin sanığa bu yönde iftira da bulunmasına neden bulunmadığı, sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik inkara dayalı beyanına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla sanığın çocuğa karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olmakla atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği ve cinsel istismara yönelik tehdit içerikli sözlerinden dolayı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu belirtilmiştir.

2. Sanık hakkında mağdureye karşı basit cinsel istismar suçundan açılan kamu davasında ise; olayın oluşu, mevcut delil durumu ve tüm taraf beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden sanığın cinsel istismar kastı ile hareket etmediği anlaşıldığından unsurları itibari ile oluşmayan cinsel istismar suçundan beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2013/503 Esas, 2014/334 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.