YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/27428 E.  ,  2024/6703 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/180 E., 2015/236 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve cinsel saldırı suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bafra Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında eylemlerin bir bütün halinde cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 102/1, 102/3-a, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçu işlediğine dair hiçbir delil ve emare bulunmadığına, tanık...'in beyanlarının da çelişkili olup itibar edilmemesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE
1. Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri belirtilerek bunların nitelendirmesinin yapılması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 230/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Mağdure hakkında dosya kapsamındaki raporların içerik itibariyle hükme esas alınmaya yeterli olmadıkları anlaşıldığından, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya aynı ölçütlere göre teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden mağdurenin akıl hastalığı veya zayıflığının bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, eylemlere karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarını kapsar şekilde ayrıntılı rapor alınmasından sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Uygulamaya göre de; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 102/3-a ve 43/1. maddelerinin tatbiki suretiyle belirlenen 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 7 yıl 9 ay 22 gün yerine 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.