YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/21670 E.  ,  2024/3737 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/796 E., 2017/990 K.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla temyiz incelemesinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2016/288 Esas, 2017/158 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun, ikametine getirdiği mağdurenin iradesini verdiği ilaçla bertaraf ettikten sonra göğüsleri görünecek şekilde kıyafetlerini açıp dudaklarından öptüğünün kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle ve 31/3. maddesi uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 14.07.2017 tarihli ve 2017/796 esas 2017/990 karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi
Suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin göğüslerini açtığına dair somut delil bulunmamasına karşın mağdurenin soyut mahiyetteki ve tanık ...’un aşamalardaki çelişkili beyanları esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna, suça sürüklenen çocuğun, tanık ...’a gönderdiği mesajın tarafların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine delil teşkil etmeyeceğine, mağdure ve şikâyetçilerin şikâyetten vazgeçmesinin de savunmasını doğrulamasına karşın kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Mağdurenin beyanı, suça sürüklenen çocuk savunması, tanık ...beyanı, inceleme raporu ve ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; suça sürüklenen çocuğun eylemini hakkında ayrıca yargılama yürütülen tanık ...ile fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik cezaya sebebiyet verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde yukarıda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.