YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/21586 E.  ,  2024/1492 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/338 E., 2020/226 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, eziyet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; Mağdurun bozma sonrası yapılan yargılamada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarını işledikleri iddiası açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların;
a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b) Eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Dair, kararının sanıklar müdafileri, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/929 Esas, 2017/3928 Karar sayılı kararı ile özetle, mağdur hakkında usulüne uygun rapor aldırılmaması nedeniyle bozulmasına,
karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2017/338 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararı ile sanıkların;
a) Nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b) Eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar Müdafileri ile Sanıklar ... ve ...'in Temyiz İstekleri
Özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun nevinde hataya düşüldüğüne, yeterli araştırma yapılmadığına, sadece aleyhe beyanlara itibar edildiğine, somut delil bulunmadığına, ifadelerin çelişkili olduğuna, raporda bulgu tespit edilmediğine, husumet bulunduğuna, mağdur hakkında rapor alınmadığına, iftiraya uğradıklarına, yeterli delil bulunmadığına, sanıklara komplo kurulduğuna, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurun beyanının dikkate alınmadığına, bozma ilamındaki gerekçenin gözetilmediğine, kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Mağdurun bozma sonrası yapılan yargılamada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği
yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar Müdafileri ile Sanıklar ... ve ...'in Temyiz İstekleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar müdafileri, sanıklar ... ve ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Temyiz sebebi bulunduğundan, Tebliğnamede sanık ... yönünden ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2017/338 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararırına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafileri ile Sanıklar ... ve ...'in Temyiz İstekleri Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2017/338 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri, sanıklar ... ve ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.

...