YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/18762 E.  ,  2023/3765 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1170 E., 2015/924 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2014/1170 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İstemi
Fiziksel rahatsızlığı olması nedeniyle idrarını tutamadığından ihtiyacını gidermek durumunda kaldığını, yaşanılan olayda şüpheler giderilmeden usul ve kanuna aykırı olarak mahkümiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; sanık ... ***'nun suç tarihi olan 06.11.2014 günü sevk ve idaresindeki 35 S *** plaka sayılı aracı katılan ... ***'nun ikamet ettiği Siteler Mahallesi, *** Caddesi,......Aliağa/İZMİR adresinin önüne parkettiği, katılan ...'in birinci katta bulunan evine ait balkonda arkadaşı olan katılan ... *** ile birlikte oturdukları sırada sanığın araçtan inerek ısrarla cinsel organını çıkarıp katılanlara göstermek suretiyle cinsel tacizde bulunduğu, her ne kadar sanık alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, katılanlar ile sanığın birbirlerini tanımadıkları ve önceye dayalı husumet bulunmaması dolayısıyla katılanların sanığa iftira etmelerini gerektiren bir sebep bulunmadığı, dolayısı ile katılanların birbirleri ile uyumlu anlatımları karşısında sanığın kendini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2014/1170 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.