YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/16156 E.  ,  2023/3985 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/378 E., 2016/141 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜMLER : Düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Her ne kadar Tebliğnamede mağdure ...'ya karşı sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik görüş belirtilmiş ise de bu karara yönelik kanun yoluna başvurulmadığı anlaşılmıştır.

Duruşmada ifadeleri alındığı sırada on beş yaşı ikmal ettikleri anlaşılan mağdureler...'in sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri, sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiğini belirtmesi karşısında, derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında mağdureler ...'e karşı cinsel taciz suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirmede; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Göle Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.09.2020 tarihli ve 14-2016/235164 sayılı, sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan incelenerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Çocuğa karşı işlenen cinsel taciz suçunun şikayete tabi olmadığı kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Her ne kadar sanık hakkında mağdurelere karşı çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de atılı eylemin kovuşturmasının şikâyete tabi olması ve mağdurelerin şikâyetlerinden vazgeçmeleri karşısında, düşme hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Duruşmada ifadeleri alındığı sırada on beş yaşı ikmal ettikleri anlaşılan mağdureler...'in sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğini belirtmesi karşısında, derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2. Ret sebebine göre Tebliğnamedeki sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan incelenmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete tabi olan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen çocuğa karşı cinsel taciz suçu bakımından şikâyetten vazgeçme nedeniyle mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Göle Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararırına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Göle Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararında üst Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle düşme hükümlerinin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.